Projectbeschrijvingen

EMBRYONTISCH GELUID is een 11-delige, poetische queeste op zoek naar een volgende taal der natuur. Embryontisch Geluid is het relaas van stem, taal, geest?, als geluid in de tijd. Als nieuwe verschijnselen in de evolutie, en die in Embryontisch geluid ook ‘Dichterisch’ in de vorm van een oorsprongsverhaal wordt geduid: het luide kwam, het luide breken. Embryontisch Geluid als zoektocht naar een volgende taal der natuur stelt voor muziek hiervoor te kandideren. En in een artistiek semantische dichterlijke stijl, worden verschillende begrippen geintroduceerd om dit idee een voorlopige invulling te geven. Bij wijze van suggestie. Allerlei taalfilosofische en natuurfilosofische ideeen spelen hierbij een grote rol als als inspiratiebron. Vanaf 2017.

SEMEIOSIS I Dit zijn voorbereidende tekeningen en schetsen die als oogmerk hebben om taal als een biologisch, evolutionair verschijnsel op te vatten. Het zijn verkennende microportretten van taal als ‘levende stof’, van de ‘biochemie’ van taal zogezegd. Mbv biologische metaforen, staande voor levende processen en activiteiten, bestudeer en karakteriseer ik taal als levend systeem, en representeer ik dit in schetsen en tekeningen. Transport van letters, weefsels van letters en cijfers, de rol van het plasma, vacuolestructuren, permeabele letters. En dit gaat samen met het uitproberen van passende terminologie voor een ecologische taal- en klankopvatting. Schetsen om taal omgevingsgevoelig, in uitwisseling met, weer te geven, en vervolgens namen te geven. Van 2016 tot en met 2018. Hieronder enkele tekeningen:

In de beeldende projecten van het ORGANISCH SERIALISME worden meervoudsvormen bestudeerd in series, met en in, omgevingen, zodat een meervoudsvorm, een verzameling, ‘functioneert’ en ‘gedrag’ vertoont. Variaties binnen een reeks zijn relevant, en ‘omgeving’, ‘het omringende’, het ‘plasma’, is variabel, en ook vaak zelf een serieel begrip. Pogend het ‘levende vormen’, het grillige van het organische, te visualiseren, en zichtbaar te maken. Grilligheid die niet zomaar past in de terminologie van ‘identiteit’ en ‘verschil’. Het is een kritiek op de filosofische traditie van het ‘tellen als een en het zelfde’, waarbij gelijkenis de belangrijkste parameter is voor het onderscheiden in verzamelingen en voor het lidmaatschap van een verzameling. Er is geen vooronderstelling van een voorgegeven samenhang, en dit is ook bedoeld als een kritiek op vormen van ‘ecocentristisch denken’. En het is tevens bedoeld als kritiek op de tegenstelling tussen antropocentrisme en ecocentrisme, met ‘serie’ of de ‘reeks’ als overbruggend filosofisch, organisch in te vullen, begrip, en ook als overkoepelend semantisch begrip, waarin variatie relevant is, ten opzichte van klasse dat immers uitgaat van gelijkenis. Het organisch serialisme is ook een methode van werken waarbij ik van te voren parameters kies, uitprobeer, voor ‘in relatie met de omgeving’, en waarbij ik ook in bepaalde volgordes werk en de beeldopbouw zo dus serialistisch tot stand komt. Organisch serialisme is op zoek naar nieuwe parameters voor samenhang tussen organische vormen en het omringende, met organische vormen al dan niet staande voor organismen. Op zoek naar ecologische en organische parameters voor ‘samenhang’. Misschien het proto-begin van een ecosemantiek en van organische wiskunde. Vanaf 2008. In mijn TEXTIELWERK poog ik processen waarin sprake is van keuzes zichtbaar te maken. Hoe maak je reeksen, wat vind je, (half of ongeveer) passen: dominantie, evenwicht, kleur of tint, vorm of vormachtigheid, patroon, rijmen of breuken. En zo ontstaan domino-structuren, rasters of zeefstructuren en doorlaatbaarheidspatronen.

ARTISTIEKE SEMANTIEK is veelel mijn manier van werken. Het is een vorm van ‘grensdoorbrekend’ benoemen, hernoemen van verschijnselen, in dialoog met, of in kritiek op filosofische of wetenschappelijke theorieen. ARTISTIEKE SEMANTIEK, is een begin van een gedachtevorming. De bedoeling is dat door herbenoemen van verschijnselen nieuwe eigenschappen aan het licht kunnen komen, omdat verschijnselen worden bestudeerd in het licht van nieuwe begrippen en namen. In mijn geval kies ik biologische metaforen uit om verschijnselen her te benoemen zodat ‘leven’ al in de naamgeving verweven zit. Artistieke semantiek is het begin van gedachtevorming, is een werkwijze om op nieuwe ideeen te komen, en is daarom (nog) niet hypothetisch maar ‘proto-hypothetisch’, zeg maar. Het bestaat uit de gedachte dat.. , de suggestie doen dat.. ! Vanaf ongeveer 2016.

SEMEIOSIS II. Dit wordt een nieuwe serie schetsen en college(aan)tekeningen over eigen werk. Over de begrippen die ik heb ontwikkeld in de verschillende projecten, zoals embryontisch, semeiosis, kr*eun: phyllotaxis, kr*eun: anthotaxis, receptaculum, enz. bijvoorbeeld. Met tekeningen en schetsen. Op weg naar een wereldbeeld waarin niet de techniek, maar meetellende natuur, het organische ordenen en vormen centraal staat. Vanaf 2019.

.

Comments are closed.